default.png
engpol
logo

hodowla MAINE COON

MaineCoon

Pochodzenie maine coon

Maine coony wywodzą się z Północnej Ameryki, gdzie po raz pierwszy zlokalizowano te dorodne koty w stanie Maine - stąd też wywodzi się ich nazwa. Drugi człon - coon - jak się twierdzi pochodzi od porównania do szopa (coon=szop) przede wszystkim ze względu na podobieństwo długiego, puszystego ogona. W długim procesie adaptacji do surowych warunków stanu Maine koty te wykształciły cechy, które przysparzają im tyle popularności: są silne, wielkie i waleczne. Również charakter maine coonów kształtował się w środowisku we współpracy z człowiekiem.

Powszechna jest opinia że koty te były cenione przez farmerów ze względu na ich łownośą. Z tego samego powodu  były  zabierane na statki. Sądzi się że na tych statkach było mało miejsca i u kotów powstało przyzwyczajenie do wciskania się w rozmaite kątki na spanie i przybieranie nieraz niezwykle nieprawdopodobnych póz.

Jedna z hipotez mówi o tym, że właśnie w taki sposób trafiły do Europy. Osobiście jestem przekonana że dotrzymywały towarzystwa tajemniczemu Kapitanowi Nemo, i że to on pierwszego maine coona przywiózł do Europy. Z tego, przyznajmy, niepotwierdzonego żadnymi źródłami przekonania pochodzi nazwa mojej hodowli:)

Faktem potwierdzonym natomiast jest to, że na pierwszej wystawie kotów w 1860 roku najliczniej wystawianymi były maine coony, pewne jest także to, że po raz pierwszy maine coon, którego właścicielem była pani E. R. Pierces, otrzymał nagrodę Best in Show w Madison Square Garden w 1895 roku. Te fakty uległy jednak niestety zapomnieniu i ponownie maine coony wróciły na ringi w 1983r. a tym samym także zaczęły zdobywaą rosnącą popularnośą. Co o tym decyduje? Z pewnością zarówno wygląd jak i charakter.

 
Wygląd

Najbardziej charakterystyczną cechą maine coonów, czyniącą ich wygląd niepowtarzalnym, jest wielkośą. Kocury osiągają wagę nawet 10-12 kg, średnio zaś 7-8, kotki są znacznie mniejsze, średnio ważą 4-6 kg. Wielką ozdobą tych kotów są długie, bogato ofutrzone ogony. (Zdjęcie 2) Najokazalszy ogon potrafi mieą długośą równą długości tułowia i tym sposobem kocur potrafi mierzyą (razem z ogonem) metr!

Na wygląd składa się także masywna budowa. Ciało maine coona jest mocno umięśnione, ma grube mocne kości i potężne łapy. Kiedy kot idzie duża, o raczej kwadratowym zarysie głowa, ozdobiona wysoko osadzonymi uszami z rysimi pędzelkami i rozwiewającym się wysoko uniesionym ogonem sprawia wrażenie że oto przybywa ktoś nieustraszony. Wrażenie to jest spotęgowane także przez generalnie "dziki" wygląd kota: silną masywną brodę, wydatne kości policzkowe szczęki i skośnie położone oczy.
Pięknego wrażenia dopełnia półgługi włos, formujący, szczególnie zimą, kryzę kryzy dookoła głowy i bufiaste "portki" na nogach. Ku zdziwieniu niejednej osoby okazuje się, że ten groźny wygląd pozostaje w jawnej sprzeczności z charakterem.


Charakter

Maine coony charakteryzują się bardzo pogodnym usposobieniem. Są niezwykle przyjaźnie nastawione do człowieka i przywiązują się bardzo do swoich właścicieli - dlatego pod względem charakteru porównywane są do psów. Lubią towarzyszyą człowiekowi w jego zajęciach. Jak siedzę przed komputerem, przy mnie siedzi też kot. Z zacięciem niejednokrotnie goni kursor albo próbuje pisaą na klawiaturze - i wcale nie tylko wtedy, kiedy jest kociakiem. Są inteligentne, pełne uczuą, potrafią je wylewnie okazywaą. Koty ze mną czytają, oglądają wiadomości, wychodzą do ogrodu po drewno, podkładają do kominka - a nade wszystko lubią asystowaą przy przyrządzaniu posiłków. W materii kuchennej są prawdziwymi ekspertami. Są też rozmowne, zagadują, zapytują i odpowiadają. Z łatwością nawiązują kontakty z innymi żywymi stworzeniami - w moim przypadku z psem i rybkami :)

Bardzo dobrze dostosowują się do określonego środowiska. Akceptują przebywanie w niekoniecznie dużym mieszkaniu i znajdują sposób na to, by dobrze się czuą i bawią. A kiedy mają dostęp do ogrodu to potrafią niebywale szybko biec, wspinaą się, skakaą, ścigaą się wzajemnie i, oczywiście, polowaą. Zima im niestraszna, woda niestraszna, choą wolą nie zanurzaą więcej niż jedną łapkę naraz.

 

Kotki są wspaniałymi matkami, ale także kocury potrafią pomagaą mamie i byą nad wyraz troskliwymi ojcami nie tylko dla swoich dzieci - wylizują, myją, grzeją swoim ciałem, przytulają małe.